วันที่ฉันเหงา
จบแล้วจ้า
เหตุเกิดจากความเหงา
วันฝนพร่ำ
สวัสดีความเหงา
ไม่ว่าตอนไหน..ก็คิดถึง
ก็เป็นเพียงแค่..คนที่รักเธอ
เหนื่อย......จัง....คิดถึง
คิดถึงมากมาย...จริงจริง
คิดถึงเธอ
ตอบการบ้าน
ป่วยค่ะ
กลับมาแล้วค่ะ
อีก 1 วัน
เรื่อยๆๆ
รวมมิตร
ดีใจจัง
แอบมาอัพได
อากาศร้อน
อารมณ์แปลกๆๆ
ความสุขที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่
คิดถึงจัง
กลับมาแล้วค่ะ
สังสรรค์
อัพแล้วน้า
ความจริง
ยังไงก็รัก
แว้บมาเขียน
คิดถึงจัง
วันที่เหมือนจะว่าง
ถูกใจ..โดนใจจริงๆๆ
วันธรรมดา
ฉันคนเดิม
เบื่อจัง
อยู่คนเดียว
สนามหลวง2..ธนบุรี
เหนื่อยจังวันนี้..แต่ก็มีความสุข
อยู่อย่าง..เหงาเหงา
งานเลี้ยง..อำลา



อารมณ์แปลกๆๆ

อารมณ์แปลกๆๆวันนี้ไปดูหนังมาค่ะ ไปดูกับ ใครคนนั้น คนเดิม

ดีใจจัง ไม่ใช่ว่าดีใจที่ได้ดูหนังนะ

ดีใจ ที่ได้เจอเธอต่างหาก อยากจะบอกว่า คิดถึง

อยากจะแสดงออกว่าเป็นห่วงมาก แต่ไม่กล้า

ฉันคงทำได้แค่ว่า ยืนมองเธอด้วยความรู้สึกดีๆที่ฉันมีให้เธอทั้งหมด

แค่เห็นเธอมีความสุข ฉันก็ดีใจแล้วอารมณ์แปลกๆๆ

....................................

เจอข้อความดีๆอีกแล้วอ่ะ ขออนุญาตนำมาเผยแพร่

อีกสักวัน นะนะ

หวังว่าคนเขียนคงจะอนุญาต ความหมายดีนะ

ใครสักคน...ที่มีค่าแก่การรอคอย...

ใครบางคน...ที่มีค่าพอให้รอคอย การรอคอย ... เป็นเรื่องที่ทรมาน

โดยเฉพาะการรอคอยที่จะกลับมาพบกัน หรือรอคอยใครสักคนที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน

เพราะในเวลาแห่งการรอคอยนั้น มันมีมากกว่า 24 ชั่วโมง

และเข็มนาฬิกาก็เดินช้าขึ้นอีกเป็นเท่าตัว...

จากเวลาที่นานอยู่แล้วจึงนานยิ่งกว่า และการดำเนินชีวิตระหว่างการรอนั้น

ก็มีตัวแปรมากมายที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอยู่ทุกขณะ

เพราะทุกคนมีพื้นฐานความเหงา และโดดเดี่ยวอยู่ในตัวเอง พอๆ กับความอ่อนไหว

เป็นโอกาสที่ดีที่จะใช้ระยะทางเป็นเครื่องวัดความรู้สึก

พิสูจน์ความแข็งแรงของความรัก วัดการกระทำ...

ความเสมอต้นเสมอปลาย และความอดทน

ด้วยเงื่อนไขของความลำบากแห่งกาลเวลา

และตัดสินว่า...การรอคอยจะคุ้มค่าหรือไม่

การอยู่ห่างกัน... จึงจำเป็นต้องพิสูจน์กันด้วยความเข้มแข็ง

ต่างคนต่างก็ต้องทำหัวใจให้เข้มแข็งกับอารมณ์ต่างๆ

ที่คอยรบกวน...และคอยชักจูงออกนอกลู่นอกทาง

เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่าย...ที่วันนึงเราพบว่า

คนคนหนึ่ง...คือคนที่ชีวิตเราตามหามาตลอด

และใครสักคนที่เป็นได้อย่างที่เราฝัน

มันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

และคนที่จะฝ่าฟันกับการบีบคั้นแห่งการรอคอย

กลับมาหาเราได้ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดา...

เพราะฉะนั้น...

ย่อมหมายถึง...ความรู้สึกที่เค้ามีอยู่ก็คงไม่ได้ธรรมดา

และคนคนนั้นก็ย่อมเต็มค่า

เวลาที่ชาวประมงจะเลี้ยงหอยมุก จะต้องใช้เวลาเนิ่นนาน

และสามารถรอคอยได้อย่างไม่น่าเชื่อ เพราะเขารู้ว่า เมื่อไหร่ถึงเวลา

ที่มุกสามารถนำมาร้อยเป็นสร้อยได้

ย่อมเกิดค่ามหาศาล ...

ชีวิตจึงจำเป็นต้องรอคอยใครสักคนให้ได้

หากรู้ว่าเป็นใครสักคน ...ที่มีค่าแก่การรอคอย...

ซึ้งจริงๆๆ ชอบจังเลย มีอีกหนึ่งข้อความที่อยากนำเสนอ

อย่าไปกังวลกับสิ่งที่มี จงใส่ใจกับสิ่งที่เป็น

เราเปลี่ยนสิ่งที่มีไม่ได้หรอก นอกจากทำให้ดีที่สุด

เราเปลี่ยนตัวเองให้เป็นเหมือนคนอื่นไม่ได้

นอกจากเป็นตัวเองให้ดีที่สุด

เป็นอย่างที่เป็นให้สวยงามที่สุด

เพราะนั่นเป็นจุดเริ่มต้น.ของตัวตนที่ดีกว่าในวันข้างหน้า

อ่านแล้วชอบมากเลย ตรงใจจริงๆ

.....................................

พักซะบ้าง เผื่ออะไรๆมันจะดีขึ้น

     Share

<< ความสุขที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่อากาศร้อน >>

Posted on Fri 23 Mar 2007 23:34


 
เราก็กำลังรอคอยอยู่เหมือนกัน รอคอยคำตอบจริงๆ จากคนใกล้ตัวเรานี่แหละ
เม้นให้นะ ชอบเหมือนกันบทความนี้
jaaey   
Fri 23 Mar 2007 23:38 [1]


 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh